Brake: นับเงาสะท้อนในกระจก

ขอคั่นการแปล ชายผู้ไร้ประเทศ เพราะวันนี้เพิ่งได้หนังสือรวมเรื่องสั้นฉบับแปลเป็นภาษาญี่ปุ่นส่งด่วนมาจากโตเกียว เรื่องสั้นในเล่มนี้คัดสรรจากรวมเรื่องสั้นหลายๆเล่ม (ความน่าจะเป็น อุทกภัยในดวงตา และ ความสะอาดของผู้ตาย) โดยอาจารย์อุโดะ เซอิจิ ผู้แปล
คุณภาพการพิมพ์และกระดาษของญี่ปุ่นดีกว่าบ้านเราหลายเท่า ทำให้คลำเพลิน พลิกไปพลิกมาทั้งที่อ่านไม่ออก หนังสือมีชื่อว่า “คากามิ โนะ นากะ โอะ คาโซเอรุ” แปลได้ใจความว่า “นับเงาสะท้อนในกระจก” คาดว่าจะวางตามร้านหนังสือในญี่ปุ่นภายในสัปดาห์นี้ (และเห็นว่าจะมาวางที่คิโนะบนชั้นหกของห้างอิเซตันในกรุงเทพฯด้วย)

ชายผู้ไร้ประเทศ บทที่ 6

(หมายเหตุ: การแปลเรื่อง A Man Without A Country ของ Kurt Vonnegut ที่นี่ เป็นการแปลเพื่อแบ่งปันกันอ่านโดยไม่ได้ขอลิขสิทธิ์และไม่มีจุดประสงค์ทาง ธุรกิจ ห้ามนำไปใช้ในเชิงพาณิชย์ หากสืบพบการกระทำอันไม่ควร ปราบดา หยุ่นไม่มีส่วนรับผิดชอบใดๆทั้งสิ้น)
ชายผู้ไร้ประเทศ โดย เคิร์ท วอนเนกัต  (1922-2007)
๖
ผมเคยถูกเรียกว่าเป็นพวก “ลัดไดท์” (Luddite)
ผมยินดีที่ถูกเรียกเช่นนั้น
คุณรู้ไหมว่าคนประเภทลัดไดท์คืออะไร คือคนที่เกลียดชังเครื่องยนตร์กลไกใหม่ๆ เน็ด ลัดด์ (Ned Ludd) เป็นพนักงานโรงงานทอผ้าในประเทศอังกฤษช่วงต้นศตวรรษที่สิบเก้า ผู้ทำลายเครื่องจักรใหม่ๆเสียหายไปหลายชิ้น เขาทำลายเครื่องจักรทอผ้าที่จะทำให้เขาต้องตกงาน ทำให้เขาไม่สามารถใช้ทักษะของเขาเลี้ยงดูครอบครัวตัวเอง ในปี ๑๘๑๓ รัฐบาลอังกฤษประหารชายสิบเจ็ดคนด้วยการแขวนคอ ในข้อหาที่เรียกว่า “การทำลายเครื่องจักร” ซึ่งถือเป็นอาชญากรรมขั้นร้ายแรง
ทุกวันนี้เรามีเครื่องจักรกลแบบเรือดำน้ำนิวเคลียร์ครบครันไปด้วยขีปนาวุธที่มีระเบิดไฮโดรเจนบรรจุไว้ในหัวจรวด และเราก็มีเครื่องจักรกลเช่นคอมพิวเตอร์ ที่ขโมยการเจริญเติบโตเบ่งบานไปจากพวกเรา บิล เกทส์ (Bill Gates) บอกว่า “รอดูเถิดว่าคอมพิวเตอร์ของคุณจะพัฒนาไปเป็นอะไรได้บ้าง” แต่คุณต่างหากที่ควรจะพัฒนาเติบโต ไม่ใช่ไอ้คอมพิวเตอร์โง่ๆนั่น สิ่งที่คุณสามารถ “เป็นได้” คือความอัศจรรย์ที่คุณเกิดมาเพื่อจะเป็น ผ่านการทำงานของคุณ
ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีทำร้ายผมอย่างรุนแรง มันทำให้ผมต้องสูญเสียสิ่งที่อาจเปรียบเสมือนเครื่องทอผ้าสำหรับเน็ด ลัดด์ [...]