คนโรแมนติกไม่ดีต่อโลก

ท่องเที่ยวไปในโลกกว้าง อพยพจากความวุ่นวายของเมืองหลวงไปอยู่ท่ามกลางธรรมชาติ ซื้อหนังสือ อ่านหนังสือ เขียนหนังสือบนกระดาษ ฟังเพลงจากแผ่นเสียงเพื่อคุณภาพเสียงที่ “จริง” และเต็มไปด้วยบรรยากาศ ถ่ายภาพด้วยฟิล์มและล้างเอง ถ่ายหนังด้วยฟิล์มและฉายหนังบนจอใหญ่ อาบน้ำอย่างรื่นรมย์ เขียนจดหมาย เขียนโปสต์การ์ด ห่อของขวัญด้วยกระดาษลายสวยให้กับคนรัก ฯลฯ

ตั้งแต่คนเริ่มตื่นตัวเรื่องปัญหาสิ่งแวดล้อมและภาวะโลกร้อน มีหนังสือหลายเล่ม (เอ๊ะ) ตีพิมพ์ออกมาเสนอวิธีใช้ชีวิตแบบช่วยโลกให้กับคนอย่างเราๆที่ไม่ค่อยจะรู้ตื้นลึกหนาบางเกี่ยวกับสิ่งที่เราำทำอยู่ทุกวัน ยิ่งอ่านมากเข้าก็ยิ่งรู้สึกว่า พฤติกรรมหลายอย่างที่มนุษย์บางกลุ่มเคยเห็นว่า “โรแมนติก (ในความหมายของการลุ่มหลงหรือยึดติดพฤติกรรมในอดีต) ” “ดี” “น่ารัก” “ละมุนละไม” “อ่อนไหว” ล้วนสร้างผลเสียต่อสิ่งแวดล้อมทั้งนั้น การเดินทางทำให้คนหูตากว้างไกล แต่ทำให้โลกเจ็บคอ (โดยเฉพาะการเดินทางทางอากาศ) การย้ายบ้านไปอยู่ต่างจังหวัดเป็นการขยายความเจริญไปสู่ธรรมชาติ (ซึ่ง “ความเจริญ” แปลว่าไม่ดีต่อสิ่งแวดล้อมเกือบทั้งนั้น) การซื้อหนังสือเป็นการสนับสนุนให้คนยังโค่นต้นไม้เพื่อผลิตกระดาษในปริมาณมหาศาล การซื้อแผ่นเสียงหรือซีดีคือการสนับสนุนให้คนผลิตกล่องพลาสติก ผลิตแผ่นดิสก์ ผลิตซอง และใช้กระดาษ ภาพถ่ายที่ใช้ฟิล์มทำให้ต้องใช้น้ำยาเคมีในการล้างและอัด หนังก็เช่นกัน การอาบน้ำนานๆทำให้เปลืองน้ำ การเขียนจดหมายทำให้เสียทั้งทรัพยากรและสิ้นเปลืองพลังงานในการขนส่ง และอีกมากมายหลายพฤติกรรมที่เคยทำให้คนคนหนึ่งดูน่าคบน่าค้นหาเสียเหลือเกิน

หนังสือ The World Without Us ของ Alan Weisman (หนังสืออีกละ) ก็สรุปประมาณว่า ถ้าอยู่มาวันหนึ่ง มนุษย์สูญพันธุ์ขึ้นมากะทันหัน สิ่งมีชีวิตอื่นๆในโลกนี้จะไม่รู้สึกอะไรเท่าไหร่ จะไม่มีอะไรที่ “คิดถึงเรา” ยกเว้นแต่สัตว์เลี้ยงบางชนิดที่ไม่เคยต้องอยู่ในธรรมชาติด้วยตัวมันเอง นอกนั้นแทบจะไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามนุษย์ได้สูญหายไปจนหมดเกลี้ยง ธรรมชาิติจะปกคลุมอารยธรรมของเราอย่างรวดเร็วและกลบกลืนสิ่งที่เราทิ้งไว้ในที่สุด นั่นหมายความว่า การมีตัวตนของมนุษย์ไม่ได้มีผลดีต่อโลกแม้แต่น้อย มีแต่ผลเสียล้วนๆ

ดูเหมือนเรากำลังก้าวเข้าสู่ยุคสมัยที่ต้องเรียนรู้ที่จะคิดถึงตัวเอง (ในความหมายของความเป็นมนุษย์) น้อยลง หากเราคิดจะลดปริมาณการทำร้ายโลกอย่างจริงจัง (จะเลิกคงเป็นไปไม่ได้ เพราะการเคลื่อนไหวอะไรก็ตามของมนุษย์ ล้วนมีการทำลายอยู่ด้วยทั้งนั้น) นั่นหมายรวมถึงการเปลี่ยนทัศนคติหลายๆอย่างที่เคยคิดว่าดี แต่ดีเพียงในภาพลักษณ์หรือความยึดติดของมนุษย์

ในท้ายที่สุด มนุษย์คงจะเลือกมนุษย์ด้วยกันเอง มากกว่าจะเลือกช่วยโลก เพราะนั่นเป็นธรรมชาิติของมนุษย์

ซึ่งเป็นเรื่องน่าเสียดาย

เพราะเวลาอากาศดีๆ โลกนี้ก็น่าอยู่ใช่เล่น ถ่ายรูปเป็นโปสต์การ์ดส่งให้เพื่อนได้สวยงามดีแท้