เว็บไต้ฝุ่นเปลี่ยนโฉม
เว็บของสำนักหนังสือไต้ฝุ่น เปลี่ยนโฉมใหม่แล้วครับ
www.typhoonbooks.com
ทีแรกว่าจะเข้ามาอำลาบล็อกนี้ เพราะรู้สึกว่าทำอย่างไรก็เป็นพวกไม่ขยันเขียนบล็อก
ทิ้งร้างให้รกเป็นขยะไซเบอร์อยู่ได้
แต่เพิ่งนึกออกว่ายังแปล ชายผู้ไร้ประเทศ ไม่จบ กลัวโดนด่า
จึงจะเข้ามาพยายามแปลให้จบให้สิ้นไปก่อนครับ
ที่ว่าจะลาบล็อก อีกเหตุผลหนึ่งก็เพราะในเว็บของไต้ฝุ่น
ตอนนี้มีส่วนที่เป็นบล็อกของเราเองด้วย ไม่จำเป็นต้องพึ่งพาคุณ wordpress
อีกหน่อยคงเริ่มไปเขียนส่งข่าวคราวที่นั่นแทน
กำลังพยายามทดลองใช้สังคมไซเบอร์ให้ถนัดๆอยู่ครับ
เพราะคิดว่าน่าจะเป็นพื้นที่ที่ดีสำหรับการเขียน ทำเพลง ทำหนังสั้นๆ ในยุคนี้
แต่ความที่เรายังเป็นคนรุ่น(ค่อนข้าง)เก่า ต้องปรับตัวพอสมควร
คงมีอะไรสนุกๆลองเล่นดูไปสักพัก
Filed under: Uncategorized

เว็บใหม่ใช้ง่ายดีนะครับพี่คุ่น แต่ผมค่อนข้างจะชอบแบบเก่ามากกว่า
ว่าแต่บล๊อก (หน้า ปราบดาหยุ่น) ในเว็บใหม่จะไม่มีให้คอมเม้นต์เหมือนในบล๊อกของ wordpress หรือครับ ?
คอมเม้นต์ในหน้าปราบดาไม่ได้ แต่คอมเม้นท์ในหน้าชุมชนของ typhoonbooks ได้นะครับ เข้าไปอ่านอยู่แล้วครับ
ขอบคุณนะครับที่ยังนึกถึงคนอ่าน “ชายผู้ไร้ประเทศ” …หวังว่าถึงจะแปลจนจบที่ wordpress นี้แล้ว คุณปราบดาคงเอาชายผู้ไร้ประเทศไปแปะไว้ในบลอกอันใหม่นั้นด้วยนะครับ เผื่อวันหลังไปตามอ่านซ้ำอีก…ชอบคุณลุงเคิร์ทแกน่ะครับ
ก็รออยู่น่ะค่ะ..รออ่านให้จบ
สวัสดีปีใหม่ครับพี่
ผมเพิ่งอ่าน “เขียนถึงญี่ปุ่น” จบ ครับ
เจ๋งมากครับ
ด้วยรักและเคารพ
:->m’26
อย่าอำลาบล็อกนี้เลยครับ ว่างทีก็เข้ามาเขียนทีก็ได้
ว่างๆ ก็จะเข้ามาอ่านที่นี่บ่อยๆ น่ะครับ
เว็บของสำนักหนังสือไต้ฝุ่นโฉมใหม่ดูแล้วสบายตามากๆ ครับ
จะได้ตามไปอ่าน…..ที่นั่น…
มีเรื่องตลกมาให้อ่านไม่รู้ได้อ่านเจอยัง
ลองไปดูที่
http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/topic/A6221148/A6221148.html
สวัสดีปีใหม่นะท่านพี่
พอบอกว่าจะอำลาบล็อกแห่งนี้ ก็รู้สึกใจหายอย่างไรไม่ทราบนะ เพราะเวลามาท่องโลกไซเบอร์แล้วไม่รู้
จะไปที่ไหน ก็แวะมาที่นี่ บางครั้งได้ความเข้าใจในบางสิ่งบางอย่างไป บางครั้งก็ได้ความขุ่นข้องขัดใจ บาง
ครั้งรู้สึกเห็นด้วย บางครั้งรู้สึกขัดแย้ง หากคำว่า “ขยะ” หมายถึงสาระของสิ่งที่ไร้ค่า เราก็เห็นว่าเคหสถาน
ของท่านแห่งนี้ก็ดูไม่เห็นจะคล้ายขยะเลยนา
ป.ล. 1.เพิ่งอ่านหนังสือเขียนถึงญี่ปุ่นมาแล้ว ไปสอง สามตอน ตอนที่เขียนถึงโดราเอมอนนั้นน่ารักดีนะ
รู้สึกใครๆก็รักแมวหัวกลมตัวนี้แฮะ
2. เพิ่งนึกถึงคำว่า “สิ่งมีชีวิตสุดท้ายของจักรวาล” ว่ามันฟังดูเหงากว่าการบอกว่าเป็นสิ่งมีชีวิตเดียวใน
จักรวาลไงไม่รู้นะ มันเหงากว่าเพราะมันเหมือนจะบอกว่าหากเป็นสิ่งสุดท้ายแสดงว่าก่อนหน้านี้ก็ต้องมีสิ่ง
อื่นอยู่ด้วย __แต่ข้อคิดเห็นอะนะ
ปล่อยทิ้งไว้ก่อนดีกว่าครับ อย่าเพิ่งปิด นาน ๆ มาเขียนทีก็ได้ครับ ผมเชื่อว่า คนเขียน blog มักจะนึกถึงบล็อกเก่า ๆ ที่ตัวเองไม่ได้มาเขียนนาน ๆ เรื่อย ๆ ครับ ถ้าคิดถึง ก็กลับมาเขียนครับ
เขียนที่ไหนก็จะตามไปอ่านค่ะ
สวัสดีค่ะ คุณปราบดา
หนูเป็นหนอนตัวนึงที่พยายามแทะๆเล็มๆหนังสือของคุณปราบดามาหลายต่อหลายเล่ม และเมื่อไม่นานมานี้ มีภารกิจอันใหญ่ยิ่ง นั่นคือการวิจารณ์หนังสือซีไรต์ โดยมีระดมสมอง เค้นความคิดเพียงสองวัน (ไม่นับจากวันที่ครูสั่ง แต่นับจากสองสัวนสุดท้ายก่อนวันส่ง)
เพื่อนคนอื่นก็เลือกกวีนิพนธ์บ้าง นิยายบ้าง เรื่องสั้นบ้าง หนอนตัวนี้ตั้งใจว่าจะทำเรื่องสั้นเพราะชอบอ่านแนวนี้มากที่สุด และหากจะกล่าวถึงหนังสือเรื่องสั้นซีไรต์ ก็นึกถึง”ความน่าจะเป็น”เป็นอย่างแรก (ไม่ใช่โฆษณาคิทแค็ท MK หรือร้านอาหารสีฟ้าแต่อย่างใด)
เมื่อครูถามว่าจะทำเรื่องอะไร ก็ตอบไปทั้งๆที่ใจยังหวั่น เพราะประสบการณ์จากการกินหนังสือเล่มนี้ครั้งแรกส่งผลให้ระบบการทำงานของสมองมึนงงอยู่นานพอควร
(ตอนครูได้ยินคำตอบ ครูเงยหน้าขึ้นจากงานที่กำลังตรวจ จ้องตาหนู แล้วพูดว่า “ยากนะ”
เมื่อฤกษ์งามยามดี (ซึ่งจะไม่ดีแน่ๆ หากรอให้นานกว่านั้นเพระาเวลาทำจะไม่พอ) จึงได้ลงมือทำ…..
รู้สึกดีที่ได้อ่าน”ความน่าจะเป็น”อีกครั้ง เพราะรู้สึกว่าตัวเองเข้าใจสิ่งที่คุณปราบดาต้องการจะสื่อมากขึ้น (ซึ่งอาจจะเป็นเพียงการ”คิดไปเอง”ของหนอนตัวนี้ก็เป็นได้)
ที่สำคัญคือ ชอบสำนวนที่เป็นเอกลักษณ์ไม่เหมือนใคร เรียกได้ว่าเป็น เสน่ห์มัดใจหนอนได้หลายตัวเลยทีเดียว
ความจริงคือจะขอขอบคุณคุณปราบดาที่ได้เขียนหนังสือเล่มนี้ขึ้นมา จากตอนนั้นถึงตอนนี้ รู้สึกได้เลยว่าตัวเราเติบโตขึ้นเหมือนกันแฮะ การ(คิดว่า)ตนเองเข้าใจแนวคิดในเรื่อง”ความน่าจะเป็น”ก็ถือว่าเป็นการเรียนรู้ขั้นหนึ่ง
รู้สึกดีที่ได้อ่านหนังสือของคุณ
ปล งานส่งไปแล้วเรียบร้อยค่ะ
ปล2 ไม่รู้ว่าจะเขียนบอกคุณปราบดาท่ไหนนี้ ก็เลยเลือกบอกในwordpress ของคุณปราบดา อย่าว่ากันนะคะ ^^”
บรรดาสัตว์ที่น่ารักจะทำให้คุณอมยิ้มและอารมณ์ดีที่ http://www.skykle.com
ตัวเองก็ งง เป็นไก่ตาแตกที่ wordpress ค่ะ มือใหม่…
จะบอกว่า ชอบงานเขียนของคุณค่ะ
เอ่อ เอาไงดีล่ะคะ คือแบบว่าเพื่งจารุจักคุณปราบดาเมื่อปีที่แล้ว คือจากความบังเอิญ แร้วตอนนี้ก้ตามอ่านงานของคุณปราบดามาได้ 7 เล่มแล้ว รู้สึกชอบมากๆๆๆๆๆ แล้วก้พยายามที่จะหางานอ่านต่อไปเรื่อยๆ คือไม่รุว่าจาบอกทำไมเหมือนกัน แต่หนูคิดว่ามันคงเป็นธรรมชาติมนุษย์มั้งคะ ที่เวลาชอบอะไรแล้วก้ต้องการแสดงออก ตอนนี้หนูอ่านเรื่องฝนตกตลอดเวลา อยู่ค่ะ แล้วก็กำลังคลั่งไคล้พี่มากๆ เสียดายนะคะที่หนูเพิ่งรู้จักคุณปราบดาช้าไป (พอมารู้จักก้จะปิดบล็อกซะแล้ว)